مظفر علی تربتی

(وف ح 990 ق)، نقاش، خطاط و شاعر. ملقب به نقاش شاهى. از ولایت تربت و خواهرزاده و شاگرد استاد بهزاد بود. وى در تصویرسازى و چهره‏پردازى ماهر و در ارئه جانوران و گرفت و گیر آنها، صورتگرى استاد بود و در تذهیب و تشعیر مقام شایسته‏اى داشت. هنر رنگ روغنى این هنرمند، بیشتر بر روى جلدها و قلمدان‏ها بوده و در قطاعى نیز دست داشته است. مظفر على در كتابت خط نستعلیق مهارت داشت و از شیوه‏ى سلطانعلى مشهدى پیروى مى نمود و در شعر نیز، غزلسرایى ماهر بود. وى نزد شاه طهماسب معزز و محترم مى‏زیست و اكثر تصاویر عمارت دولتخانه و چهل ستون این پادشاه در قزوین، از آثار اوست. مرگ مظفر على در قزوین اتفاق افتاده و در مزار شاهزاده حسین دفن شده است. از آثار نقاشى وى: تصویر بهرام گور در شكارگاه كه با یك تیر، پاى آهویى را به گوشش دوخته و حیوان را زا حركت باز داشته است، با رقم: «عمل استاد مظفر على»؛ تصویر نجات یوسف از چاه بدون رقم؛ تصویر دیدار مجنون از لیلى كه در زیر یك چادر رنگین بزرگان قوم نشسته‏اند و با مجنون صحبت مى‏كنند و لیلى با ندیمه‏اش در بیرون چادر دیده مى‏شود، بدون رقم؛ تصویر رستم زال در نخجیرگاه، بدون رقم. از آثار خطى وى: دو قطعه از مرقع امیر غیب بیگ، به قلم سه دانگ و دو دانگ خوش، با رقم: «الفقیر مظفر على» و «فقیر مظفر على»؛ یك نسخه «گلستان» و «بوستان» سعدى، با رقم: «كاتب السلطانى مظفر على» و تاریخ 975 ق.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.